December 5th, 2009 | |
Posted in ฟรีสไตล์

ด้วยความที่ยังใช้งาน WordPress ไม่คล่องเท่าไหร่นัก (ทั้งที่ใช้มาเกือบปีแล้วแหะๆ) อาศัยนั่งมั่วหา plugin มาใส่ เปิดโค้ดดูบ้างแก้นั่นเสริมนี่ พร้อมทั้งเขียน Blog ที่นี่มาเกือบปีแล้ว นี่ก็วันพ่อแล้ว
เลยอยากเขียน ไว้ Post นึง (จนถึงเดี๋ยวนี้ก็ยังไม่กล้าเรียกโพสตัวเองว่าบทความ) ไว้รำลึกถึง”ป๊า” ที่จากไป ตั้งแต่ผมยังเรียนอยู่ปี1 วิศวะไฟฟ้าลาดกระบัง(ก่อนจะเข้าภาคITในปี2) จำได้ว่าช่วงนั้นอยู่เทอม2 มีการเดินสายทำ Lab ของทุกสาขาเพื่อให้นักศึกษาได้รู้ว่าตนถนัดทางสาขาไหน … (จำได้ยาวไปไม๊?) เราต่างคิดว่าท่านไม่ต้องทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป เพราะป๊าต้องทนทรมานจากมะเร็งร่วม10ปี ท่านต่อสู้แม้ว่าแพทย์ที่รักษาท่านยังคิดไม่ถึงว่าท่านอยู่ได้นานถึงขนาดนั้น
ป๊าผ่านการรักษามาอย่างโชกโชนจนต้องให้อาหารทางสายยางร่วมปีก่อนท่านเสีย ท่านทำงานหนักมาตลอดชีวิต(พ่อค้า) เป็นเหมือนเสาหลักของครอบครัวตั้งแต่หนุ่มๆ ทำงานเพื่อให้น้องๆ(อาโกว อาเต๊๋ยว ทั้งหลายของกระผม) ได้เล่าเรียนได้ดิบได้ดี แต่ท่านก็ยังยึดอาชีพค้าขายตลอดมา
หนึ่งในแนวคิดของการดำรงชีวิตในแบบของป๊าที่น่าคิด(ผมคิดเอาเอง) คือ เรามีชีวิตเพื่อทำประโยชน์ให้ผู้อื่น และ เมื่อเขามีชีวิตที่ดีขึ้นก็มีโอกาสที่เขาจะทำสิ่งดีๆกับคนอื่นมากขึ้นเช่นกัน
Tags:
วันพ่อ