หนึ่งในเรื่องจริงของมนุษย์เงินเดือน

วันนี้เป็นวันที่โดนเรียกเข้าห้อง Boss ไปรับทราบเรื่องปรับเงินเดือนครับ….

ตอนก่อนออกจากห้อง ได้ถูกย้ำจาก Boss ว่า “เรื่องเงินเดือนเนี่ยเป็นความลับ อย่าไปถามใคร หรือใครถามอย่าบอก เพราะฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะต้องเสียใจ”

นี่เป็นครั้งที่ 3 ที่รับฟังตั้งแต่ทำงานมา, Boss อาจจะไม่ทันคิดว่า ยิ่งย้ำเรายิ่งอยากรู้ ทำนองเดียวกับยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุนั่นแหละ กลับมาคิดว่า ทำไมต้องย้ำทุกครั้ง ย้ำบ่อยๆ? การที่เน้นแบบนี้ทำให้เรารู้ความจริงอย่างหนึ่งคือ เงินเดือนพนักงานไม่เท่ากัน และคิดไกลอีกนิด มันต้องมีความจริงที่เมื่อเรารู้แล้วยอมรับไม่ได้แน่ๆ

เรามีหลาย caseที่ประสบมา สามารถเปรียบเทียบได้ คือ

• เรา กับ เพื่อน หากเงินเดือนไม่เท่ากัน ระดับการทำร้ายจิตใจเรา สมมติ = a (อาจยอมรับได้ตามผลงาน)
• เรา กับ รุ่นพี่ หากเงินเดือนไม่เท่ากัน ระดับการทำร้ายจิตใจเรา จะมีค่า = a/2 หรือ ไม่มี (เพราะยอมรับได้ ด้วยวัยวุฒิ)
• เรา กับ รุ่นน้อง หากเงินเดือนไม่เท่ากัน ระดับการทำร้ายจิตใจเรา จะมีค่า = a*2 (เจ็บปวด)
• ทำงานมาร่วมหลายปี แต่พนักงานรุ่นน้องที่เข้ามา มีเงินเดือนมากกว่าเพราะระบบที่บริษัทเพิ่งจะปรับใช้ : a*3
• ทำงานหนักแต่ เงินเดือนสู้  “เด็กใคร” ไม่ได้ : a*4
• ฯลฯ

ข้อสังเกตอย่างหนึ่งในเรื่องของ”สมองไหล” หรือการย้ายงานเป็นว่าเล่น เนื่องจากความไม่พอใจในเงินเดือนที่ได้รับ

หากคุณทำงานอย่างหนัก ทุ่มเทเพื่อความก้าวหน้า แต่บริษัทไม่สามารถเพิ่มเงินเดือนให้คุณได้มากตามที่คุณหวังไว้

มอง ในมุมของเจ้าของ บริษัทยิ่งถ้าหากเป็น บริษัทลูก เงินที่จะอนุมัติให้ในส่วนของการปรับเงินเดือนนั้น ขึ้นอยู่กับผลงานที่บริษัทสร้าง หรือผลกำไรที่ทำให้บริษัทแม่ ยิ่งสร้างผลกำไรมากเท่าใด อัตราการต่อรองหรือแผนที่จะเพิ่มเงินเดือนให้พนักงานเท่านั้นเท่านี้ เมื่อยื่นไปย่อมได้รับการตอบสนองที่ดี แต่หากบริษัททำกำไรไม่ได้มากนัก แน่นอนว่าหากคุณเป็น บริษัทแม่คุณคิดจะให้บริษัทลูกของคุณมากเท่าที่เรียกร้องมารึเปล่า?

มอง ในมุมของพนักงานบริษัทลูก หากโชคร้ายคุณต้องทำงานหนักอยู่ในโปรเจคใหญ่ยักษ์ แต่หากProject ไม่ได้สร้างผลกำไรเท่าที่ควร เงินเดือนคุณเพิ่มนิดหน่อย เนื่องจากในมุมมองของบริษัทแม่บริษัทคุณกำไรแทบจะไม่มี

ปัจจัยที่เป็นต้นเหตคือ การรับรู้เงินเดือนคนอื่น ยิ่งถ้าบริษัทเล็กๆที่พนักงานมีความแน่นแฟ้นกัน เรื่องความลับจะไม่ใช่ความลับอีกต่อไป บริษัทเลือกที่จะปกปิดเรื่องนี้แทนที่จะสร้างมาตรฐานที่ยอมรับได้ (ซึ่งมันก็ยากที่จะทำ)

เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติที่มนุษย์เงินเดือนต้องเจอ (ขึ้นอยู่กับรู้หรือไม่รู้)

Tags: เงินเดือน

ใกล้ถึงวันประเมินแล้วครับ[ไม่เกี่ยวกับ programming!]

Note: นี่คือบันทึกความทรงจำช่วงก่อนประเมินผล

เนื่องจากวันที่26 กพ.นี้จะเป็นวันประเมิน (หรือพิจารณาเงินเดือน)
เลยถือโอกาสเขียนบันทึกไว้ซะหน่อยว่า เทศกาลนี้มันเกิดขึ้นทุกปีกับมนุษย์เงินเดือนทุกคน (บาง บ.อาจหลายครั้งต่อปีแต่โดยส่วนใหญ่ปีละครั้ง) ทุกครั้งที่ผมโดนเรียกเข้าห้องBoss นี่ก็จะเป็นรอบที่ 3 แล้ว ครั้งนี้กลับรู้สึกเฉยๆ แตกต่างจากเมื่อก่อน ที่จะกระดี๊กระด๊าตื่นเต้นว่าเงินเดือนเราจะขึ้นรึเปล่า!  เพราะรู้ว่าเงินเดือนขึ้นอยู่แล้ว แต่ไอ้ระดับความพอใจของคนเรามันไม่เหมือนกัน บ่อยครั้งที่ระดับความพอใจในเงินเดือนของเราต้องไปเทียบกับเงินเดือนคนอื่น(เพื่อนเรา) สารภาพว่าเงินเดือนผมตอนนี้ยังเทียบไม่ได้กับเงินเดือนเริ่มต้นของเพื่อนผมตอนเริ่มทำงานปีแรกในตำแหน่งเดียวกัน(เมื่อ2ปี 10เดือนมาแล้ว) ทั้งที่มีการปรับเงินเดือนเพิ่มทุกปี บางทีนัดเจอเพื่อน มหาลัย หรือมัธยม เราก็มักถูกถามเรื่องนี้เสมอ บางคนเป็นเซลล์เก็บเงินได้เป็นล้านภายในปี(หรือเร็วกว่านั้น) 2ปี จนบางทีเราก็แอบน้อยใจว่าเฮ้ย กูทำงานหนักกว่ามัน แต่มันเงินโครตดีเลยหว่ะ (คนที่เป็นนักขายเข้ามาอ่านถึงตรงนี้อาจมีเคืองว่ากูก็งานหนักนะว้อย!)

[ส่วนตัวล้วนๆ(ความจริงส่วนตัวตั้งแต่เริ่มฮ่าๆๆ)]
สำหรับผมต้องดูแล product ตัวหนึ่งของบ.เพียงคนเดียว ทั้งที่มีตำแหน่งเป็น Implementor (Programmer ธรรมดาๆ) implement ให้ 4 บริษัทก็ต้องดูแล เป็น Contact point ให้ทั้งหมด แถมยังมี project ที่คนดูแลลาออกไปแล้วให้ผมดูแทน ที่ต้องคอยไปลง ไปตรวจสอบ กลายเป็น supporter อีก 1 ตำแหน่ง แถมมีโปรเจคใหม่ๆเข้ามาก็จับผมเข้าไปใน project ซึ่งจนถึงตอนนี้ผมผ่านการทำงาน เกือบทุกproject ในบ.แล้ว

บางคนอาจคิดเรื่องบุญคุณกับที่ทำงานที่แรก ที่อุตส่าห์รับเราเข้าทำงาน ทำให้เราพัฒนาตัวได้อย่างในปัจจุบัน แต่คุณคิดไปเอง! บ.จ้างคุณมาก็เพื่อให้คุณทำงานให้คุ้มค่าแรงที่เขาต้องจ่าย การพัฒนาคนก็เป็นส่วนหนึ่งในปัจจัยการเพิ่มผลผลิต และคุณภาพของผลิตภัณฑ์ บ.ต้องการ output ที่ดีเท่านั้น เรื่องการพัฒนาคนเป็นผลพลอยได้สำหรับแต่ละคน

ผมกลับคิดว่าถ้าหากเราทำงานหนักแถมล่วงเวลา บริษัทต่างหากที่เป็นหนี้บุญคุณพนักงาน

Tags: ประเมิน

MCTS:13:Interoperating with COM

MCTS:13:Interoperating with COM

จาก 10 มา 13 ข้ามไปข้ามมาได้อีก หึหึ

Tags: .netFramework, c#, Cert, programming

MCTS : 10 : Logging and Systems Management

MCTS : 10 : Logging and Systems Management

มาถึงบทที่ 10 ได้ยังไงก็ไม่ทราบ ฮ่าๆ

ปล.รูปด้านบนนี้ถ่ายด้วย Nokia 6233 ตอนเอารูปมาลง เออแฮะสวยดี ไม่ได้ใช้ photoshop ให้มันฟุ้งแต่อาจเป็นเพราะหน้าเลนส์มันมีไอน้ำเกาะ และตั้งใจว่ารูปที่เอามาลงจะเป็นรูปที่ถ่ายเองและไม่ผ่านโปรแกรมตกแต่งรูป(ยกเว้น resize+crop)

ปล2. นิยามความสวยของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนอาจมองรูปที่คุณถ่ายไม่ได้มีคุณค่าในสายตาของเขา มันแล้วแต่มุมมอง

Tags: .netFramework, c#, Cert, programming

เล็กๆน้อยๆเกี่ยวกับการสร้าง Temp File ด้วย C#

วาดจากเว็บ http://neutralx0.net/tool/bnmk.html

Note แปะไว้

(ความจริงไม่อยากเขียน code บนเวปเท่าไหร่มันจัด format ยากเกิน ตราบใดที่ยังไม่มี plugin ที่ไว้วางโค้ด…อิอิ)

Temporary file นั้นมีประโยชน์ยังไง? Application ส่วนใหญ่นั้นใช้ “temp file” ในการเก็บข้อมูลบางอย่างขณะที่กำลังรันโปรเซส เมื่อเขียน temp file เสร็จแล้วเราจะลบเองทันทีหรือปล่อยให้ Windows จัดการเอง (Disk Cleanup) ก็ได้

ทำยังไงหล่ะ? ง่ายๆเลยคือ get temp file name ก่อน โดยใช้ System.IO.Path เรียก method GetTempFileName() เราจะได้ tempfile ที่Genชื่อออกมาไม่ซ้ำเช่น “VsiD83.tmp” อยู่ใน Temporary Folder หลังจากนั้นก็เขียนไฟล์ตามปกติ ลงในไฟล์นี้

method WriteToTemp()เขียนไว้ให้สะดวกต่อการเขียนไฟล์เฉยๆ tempFile เป็น stringที่ได้จากการ get temp file ด้านล่างนู่น

private void WriteToTemp(string stringToWrite, string tempFile)
{
FileStream file = new FileStream(tempFile, FileMode.Append, FileAccess.Write);
StreamWriter sw = new StreamWriter(file);
sw.WriteLine(stringToWrite);
sw.Flush();
sw.Close();
}

เวลาใช้งานจริงๆก็

string temp = Path.GetTempFileName();
WriteToTemp(“any string”, temp);

ถ้าต้องการลบtemp file ทิ้งก็ แค่

File.Delete(tempFile);

ปล.ไม่ได้ดัก Exception ไว้เพราะขี้เกียจ

Tags: .netFramework, c#, programming, temp