DIY๐DEV

ชัดเจน

ปกติเมื่อเรามีความกังวลใจ เรามักจะรับรู้อยู่ในใจว่าเรากังวลอะไร เราพยายามหาทางแก้ไขมัน แต่เราก็ยังรู้สึกกังวล มีห่วงอยู่ในใจ
เพราะอะไร?
เพราะเรายังมีห่วงว่า “มันหมดไปหรือยัง”

ความสับสน ความกังวลใจ แก้ได้ด้วยความชัดเจน ไม่ได้หมายความว่าจะต้องหาทางแก้ไขได้ทั้งหมด แต่เป็นการที่เรารู้ชัดเจนว่าปัญหาทั้งหมด นั้นมีอะไรบ้าง
แต่ปกติเราจะไม่เขียนลงในกระดาษหรือพิมพ์ลงในคอมพ์ เราเก็บเอาไว้ในหัวเรา นี่คือสาเหตุของความไม่ชัดเจน

แล้วเราควรทำอย่างไร?
1)สร้างความชัดเจน ด้วยการเขียนปัญหาทั้งหมดออกมาเป็นข้อๆ
2)กำหนดความสำคัญของปัญหา หาทางแก้ปัญหาที่ง่ายที่สุดก่อน เป็นการสร้างความรู้สึกว่าเราแก้ปัญหาไปบ้างแล้ว (มันทำให้เรารู้สึกดีขึ้น ใจชื้นขึ้นได้จริงๆ)
3)ทำเป็นประจำ

Tags: ใช้สมอง

หาจุดคุ้มทุน Kindle2

เคยคิดรึเปล่าพวก Gadget หรืออุปกรณ์เทคโนโลยีต่างๆ ไม่เว้นแม่แต่อะไรที่เราได้มาด้วยราคาแพงๆ เพื่อเติมเต็มชีวิต ซื้อมาเนี่ยมันคุ้มรึเปล่า? ก่อนจะตอบคำถามนี้เราต้องตอบให้ได้ก่อนว่าคำว่า “คุ้ม” เนี่ย เราได้กำหนดไว้รึเปล่าว่าใช้ไปเท่าไหร่ถึง “คุ้ม”

เชื่อว่าคนส่วนใหญ่ไม่ได้คิดไว้หรอก ดังนั้นเมื่อคนส่วนใหญ่ไม่คิดจะทำผมจึงคิด(ดูเป็นตัวขวางโลกชอบกล^^’)

เนื่องจากผมซื้อ Kindle2 มาระยะหนึ่ง ด้วยราคา 12,000 บาท แต่ก็เริ่มรู้สึกว่าเราคิดถูกรึเปล่าที่ซื้อมันมา

ทำไมถึงรู้สึกเช่นนี้?  ทั้งที่ก่อนซื้อเราวาดหวังว่าใช้ประโยชน์มันได้เต็มที่…ส่วนหนึ่งเราไม่รู้ ว่าจุดคุ้มทุน(ขอถือวิสาสะตั้งชื่อเองเลย)ของมันอยู่ตรง ไหน

ลำดับความคิด….
- ความคุ้มค่าของ Kindle2 จะคุ้มก็ต่อเมื่อเราได้อ่าน ebook จากมันจำนวนมากๆ…แต่เท่าไหร่หล่ะ กี่เล่ม ?…
- ดังนั้นจึงเอาราคา Kindle2 หารด้วยราคาหนังสือมาตรฐานในปัจจุบัน คือ 12000/200 = 60 เล่ม

ดังนั้นจึงได้ข้อสรุปในเบื้องต้นว่าผมต้องอ่านหนังสือ 60 เล่ม จาก Kindle2 ถึงจะเรียกว่าซื้อมาคุ้มค่าจริงๆ

ปล. ตอนแรกกะว่าจะให้เล่มละ 250 บาท จะได้เหลือหนังสือที่ต้องอ่านน้อยลง(เหลือ 48เล่ม) …หน้าด้านจริงๆฮ่าๆ

Tags: บริหารสมอง, หนอนหนังสือ, ใช้สมอง

ยุติธรรม

มีเด็กมหาลัย2คน คนแรกตั้งใจเรียน เข้าเรียนทุกครั้ง ส่งงานครบ
คนที่สองไม่ค่อยเข้าเรียน งานการไม่ค่อยส่ง

พอเกรดออกมา คนแรก C+ คนที่สอง B+…

คนแรกก็ออกแนวน้อยใจ  เข้าไประบายในเวปบอร์ดสถาบันว่า

“เราเข้าเรียนทุกครั้ง ไม่เคยขาด ส่งงานทุกครั้ง ทำงานทุกชิ้น แต่ได้แค่ C+ กับคนที่ไม่มาเรียนเลย ไม่เคยทำงานเลย กลับได้ B+ “

ถ้าเกิดขึ้นกับคนอื่นก็คงจะเห็นว่ามันก็จริง แต่มาตรฐาน”ความยุติธรรม” ของผู้เสียประโยชน์ มักจะ “ไม่ได้มาตรฐาน” เหตุเพราะขาดสติไตร่ตรอง
- วิชาที่เรียนมันมีสัดส่วนการคิดคะแนนอย่างไร ไม่ได้วางแผน
- วางแผนแล้วแต่ทำคะแนนสอบได้ไม่ดีเท่าคนหลัง ซึ่งคะแนนส่วนนี้โดยมากมักจะเยอะ
- ตัวเองคิดว่าทำข้อสอบได้..แต่อาจผิดโดยไม่รู้ตัว

เลยเหมารวมว่า “มันไม่ยุติธรรม”

โดยไม่ได้หาสาเหตุ หรือไม่ไขข้อข้องใจและสรุปเหตุที่เกิดด้วยคำว่า “มันไม่ยุติธรรม”
- เมื่อตนเชื่อว่าตนน่าจะได้มากกว่านี้ ตรวจข้อสอบผิด? แต่ไม่ได้ไปหาอาจารย์เพื่อตรวจสอบ
- เมื่อเห็นอีกคนได้คะแนนเยอะกว่า  แต่ไม่หาสาเหตุ ไม่เข้าไปพูดคุยว่าเขาทำอย่างไร
- ข้อสอบที่เป็นปรนัยผู้สอบสามารถ”มั่ว”ได้
- ข้อสอบอัตนัยมาตรฐานอยู่ที่อาจารย์ เมื่อเรียนกับท่านก็เท่ากับยอมรับเกณฑ์การให้คะแนนนี้

เรื่องที่เราคิดว่ามันไม่ยุติธรรมหลายๆเรื่อง บางเรื่องมีเหตุมาจากตัวเรา ไม่ปกป้องสิทธิที่พึงมีพึงได้ของเราเอง ดังนั้นหากเราไม่เริ่มไตร่ตรองให้หนัก เราก็จะพบกับเรื่อง(ที่เราคิดว่า) “มันไม่ยุติธรรม” อยู่เรื่อยๆ

Tags: ยุติธรรม, ใช้สมอง

ใช้หมอง..คิดซักนิด

เคยอ่าน Fwd Mail ใจความว่า

เลขคำนวนสนุกๆ ไม่น่าเชื่อด้วยแหละ
            > > ลองเล่นดูนะ เหลือเชื่อเลย น่าจะเอามาเป็นข้อสอบ GMAT เข้า ป.โท นะเนี้ย*****
            > > ใครคิดสูตรนี้เนี่ย งง?
            > > 1. ในหนึ่งสัปดาห์คุณต้องการ เจอกับแฟนของคุณกี่วัน
            > > 2. เอาตัวเลขนั้นไปคูณด้วย 2
            > > 3. จากนั้นบวกด้วย 5
            > > 4. แล้วคูณด้วย 50
            > > 5. ถ้าปีนี้ยังไม่ถึงวันเกิดของคุณ บวกด้วย 1757
            > > >แต่ถ้าเลยมาแล้วบวกด้วย 1758
            > > 6. ลบด้วยปีเกิดของคุณเป็นปีคริสตศักราช เช่น เกิดปีพ.ศ. 2523 (ค.ศ.1980) ก็เอาตัวเลขนั้นลบ ด้วย 1980
            > > เอาล่ะ เราไปดูคำทำนายกันดีกว่า แน่ใจนะว่าคุณทำข้างบน เสร็จแล้ว
> > >ถ้าแน่ใจก็ไปดูคำทำนายจริงๆ
            > > กันได้เลย
            > > เฉลย ตอนนี้คุณมีตัวเลขอยู่สามหลัก
            > > ตัวเลขหลักแรก(หลักร้อย) เป็นจำนวนวันที่คุณตอบมาว่า
            > > อยากเจอกับแฟนของคุณสัปดาห์ละกี่วัน
Ø  > ตัวเลขสองหลักที่เหลือ เป็นอายุของคุณตอนนี้…
>>  ตรงกันมั้ยครับ เอิ๊ก เอิ๊ก

ด้วยความสงสัยเลย ทดลองคิดเล่นๆ โดยให้ ข้อ1แทนด้วยตัวแปร x แล้วทำตาม ลำดับไปเรื่อยๆ

ข้าพเจ้าอายุ 23 (ปี1985)และปีนี้ผ่านวันเกิดข้าพเจ้าไปแล้วเลยต้องคำนวนโดยใช้เลข 1758 สินะ

แต่ขอติด 1757 ไว้ด้วย จะได้เห็นกันชัดๆ

ผลลัพธ์ = 50(2x+5) + (1757 or 1758) -1985       
              = 100x +250 + (1757 or 1758) -1985
              = 100x + (1757 or 1758) – 1735
              = 100x + (22 or 23)
              = x00 + (22 or 23)
              = x22 or x23

คำตอบก็จะได้อย่างที่เห็น X หรือจำนวนวันที่อยากเจอกับแฟนก็จะอยู่หลักร้อยอย่างไม่ต้องสงสัย

ถ้าปีนี้ยังไม่ถึงวันเกิด ก็จะมีอายุ 22 และถ้าผ่านก็จะมีอายุ 23 ซึ่งเป็นเรื่องปกติ

…ใช้สมองวันละนิดชีวิตสดใส ห่างไกลยาเสพติด  …..( _ * _’ )

Tags: email, forward mail, ประลองปัญญา, ใช้สมอง